۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ – محققان در مطالعهای جدید دریافتند که در میان زنان دارای سابقه دیابت بارداری، شدت بالای شیردهی (HIB) با پروفایل لیپیدی مطلوبتر در دوره اولیه پس از زایمان مرتبط است؛ این ارتباط حتی پس از تعدیل متغیر حساسیت به انسولین نیز پابرجا بود. یافتهها نشان میدهند که شدت بیشتر شیردهی میتواند به بهبود سلامت قلب و متابولیک در دوران اولیه پس از زایمان در زنانی که قبلاً دیابت بارداری را تجربه کردهاند، کمک کند.
این مطالعه که در مجله JAMA Network Open منتشر شده است، توسط هارومی کانزاوا از دانشکده علوم سلامت در مدرسه پزشکی دانشگاه ناگاساکی ژاپن و همکارانش انجام شد. زنانی که دچار دیابت بارداری میشوند، در معرض افزایش خطر ابتلا به اختلالات قلبی-متابولیک در آینده هستند، در حالی که ناهنجاریها در متابولیسم لیپید میتواند بلافاصله پس از زایمان ظاهر شود. بنابراین، شناسایی عوامل اصلاحپذیر که بتوانند از سلامت متابولیک در این دوره حمایت کنند، از نظر بالینی بسیار حائز اهمیت است.
این مطالعه کوهورت آیندهنگر شامل ۴۷۰ زن ژاپنی با سابقه دیابت بارداری بود که بین هفتههای ۶ تا ۹ پس از زایمان، تحت ارزیابیهای متابولیک در یک مرکز پزشکی قرار گرفتند. میانگین سنی شرکتکنندگان ۳۴ سال بود. روشهای شیردهی با استفاده از یک مقیاس معتبر ششسطحی طبقهبندی شد و «شدت بالای شیردهی» (HIB) به عنوان دریافت حداقل ۸۰٪ شیر مادر تعریف گردید.
یافتههای مطالعه به شرح زیر بود:
· ۳۶۹ زن (۷۹٪) دارای شدت بالای شیردهی (HIB) بودند (دریافت ≥ ۸۰٪ شیر از طریق شیردهی).
· زنان در گروه HIBنسبت به زنان غیر HIB، میانگین سطح تریگلیسیرید پایینتری داشتند (۶۷.۲ در مقابل ۱۱۶.۱ میلیگرم در دسیلیتر).
· میانگین سطح HDL-C(کلسترول خوب) در زنان گروه HIBبالاتر بود (۷۳.۹ در مقابل ۶۳.۰ میلیگرم در دسیلیتر).
· نسبت میانگین LDL-C به HDL-C در گروه HIBکمتر بود (۱.۸ در مقابل ۲.۳) که نشاندهنده پروفایل لیپیدی مطلوبتر است.
· پس از تعدیل عوامل بالینی و حساسیت به انسولین، HIBبا ۷۵٪ کاهش احتمال بروز هایپرتریگلیسریدمی (هایرگلیسیریدمی بالا) همراه بود (AOR=0.25).
· همچنین HIBبا ۷۳٪ کاهش احتمال بالا بودن نسبت LDL-Cبه HDL-Cهمراه بود (AOR=0.27).
· ارتباط بین شدت بالای شیردهی و پروفایل لیپیدی مطلوب، پس از در نظر گرفتن حساسیت به انسولین، همچنان معنادار باقی ماند.
این مطالعه محدودیتهایی نیز داشت، از جمله: خوداظهاری در دادههای شیردهی، عدم دسترسی به اطلاعات لیپیدی دوران بارداری و اطلاعات مراقبتهای ویژه نوزادان، و احتمال وجود عوامل مخدوشکننده باقیمانده (مانند سبک زندگی، عوامل روانشناختی و اجتماعی-اقتصادی). همچنین طراحی مشاهدهای مطالعه مانع از اثبات رابطه علت و معلولی میشود و تکمرکزی بودن مطالعه در جمعیت ژاپنی و پیگیری کوتاه مدت ممکن است تعمیمپذیری و ارزیابی اثرات طولانیمدت را محدود کند.
محققان نتیجه گرفتند که شدت بالای شیردهی با پروفایل لیپیدی مطلوبتر در دوران اولیه پس از زایمان در زنان مبتلا به دیابت بارداری مرتبط است. آنها تأکید کردند که حمایتهای ساختارمند از شیردهی ممکن است مزایای قلبی-متابولیک داشته باشد، هرچند خاطرنشان کردند که برای تعیین اینکه آیا این تفاوتهای لیپیدی اولیه منجر به کاهش خطر بیماریهای قلبی-عروقی در بلندمدت میشود یا خیر، به مطالعات طولانیمدت نیاز است.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/breastfeeding-intensity-linked-to-better-early-postpartum-lipid-profile-after-gestational-diabetes-jama-178820